Spirit van de Organisatie

Het vinden van de Spirit van de organisatie vroeg de directeur me.. Ja een mooie opdracht dacht ik. Vooral omdat het plaats ging vinden in HAPS. Het ijzertijddorp in Apeldoorn. Ik was er al meerdere keren geweest en alle keren was het een prachtige ervaring geweest. Geen één uitgezonderd! Misschien dat de millenniumhut, de zweethut gegeven op de overgang van 1999 naar 2000. Iedereen die er bij was kan hem herinneren terwijl het toch al bijna 10 jaar geleden is..  Veel van wat daar besproken is, is nu realiteit. de energie loopt nog steeds op. En steeds meer mensen flippen en doen dingen die niet te verklaren zijn. Daar hebben we gelukkig in HAPS geen last van. Veel energetische energie van de vele loofbomen om je heen. Een oude mooie plek met veel dieren en stilte. spirit van organisatie

De zweethut

Daar zat het team van De Jonge Krijger heerlijk bij de vele vuren die er altijd branden. ze koken, bakken brood, werken samen, praten samen en doen rituelen. Ondertussen bouwen Willem, Erik en ik een zweethut. Die zal ‘s avonds ingezet worden om tot conclusies te komen. Het wordt door ruimtegebrek een vreemde hut in de zin dat de deur, de ingang op het zuiden zit. Traditioneel bevindt de ingang zich eigenlijk altijd op het westen of het oosten. Liesbeth, de initiatiefnemer van het weekend en ik vinden zuid eigenlijk wel kloppend voor het doel en de groep. Het gaat uit eindelijk over het fysiek maken van de team spirit op een manier dat iedereen hem zien kan. Fysieker dan zuid hebben we niet, dus gaan met die vreemde hut. spirit van organisatie

13 stenen

De gaten worden geboord in de grond, gebeden gedaan, wilgen takken erin, buigen en vast knopen. Het is zo gezegd maar voor we zover waren is er al drie uur voorbij; drie intensieve uren vol gebed en focus. Maar het leidt ook nog ergens toe. Een pracht van een zweethut met voldoende ruimte voor alle Jonge Krijgers is het resultaat. Erik die ‘s avonds helaas niet kan blijven start wel het vuur op. Dat doet hij op een prachtige manier. De balkjes waar de 13 stenen opstaan heet het altaar van het vuur, wordt van onder dat altaar aangestoken.

Als het vuur naar boven komt dekken we de buitenkant met planken af zodat het vuur mooi binnen blijft. Willem had dertien stenen gekozen na een gebed voor de stapel, maar wist niet dat die dertien al gekozen waren door spirit van het weekend. Want tel even mee, boven op de afdekdoek van de kar waarin alles naar HAPS was gekomen lagen 11 stenen om de doek op zijn plaats te houden, plus de twee stenen voor Willem en mij maakt weer dertien. spirit van organisatie

De Jonge Krijgers

Als het vuur brandt, zie ik op een bepaald moment het vuur de vorm van een spiraal aannemen, focus me even op die energie en weet dat we moeten opschieten. Dit vuur bakt de stenen met turbokracht! In de talking cirkel praten we over de focus van de hut. Waar willen De Jonge Krijgers het over hebben. Snel blijkt dat er veel emotie is in de groep. Tranen vloeien en ik merk dat ik me niet meer kan focussen. De emoties zijn te groot, wil niet met een emmer water voor me een lodge in vol huilende vrouwen.

Hou het zelf ook niet droog, en geef mijn waterlepel aan Willem met de mededeling dat ik het vuur verder doe en met hem in de lodge wil zitten als zijn deurman. Hij accepteert de lepel en schep diezelfde avond een prachtige lodge waarin het team van De Jonge Krijger zijn essentie laat zien door open en eerlijk te zijn over hun angsten, wensen en gebeden. En geloof me, het spetterde daarbinnen drie en half uur lang. spirit van organisatie

Gezongen en getrommeld

Maar één moment wilden er twee mensen uit de hut, dat was aan het eind van een ronde met prachtige gebeden. Je kon de energie inderdaad snijden binnen. Willem vroeg ze te blijven zitten en opende de voor- en de achterdeur. De energie kon er uit en iedereen kwam weer tot zichzelf. In de laatste ronde werden er kado’s uit gedeeld. Iedereen moest voor iemand in de hut een wens in vervulling wensen. Tijdens de hele hut werd er gezongen, getrommeld en haalde ik die 13 grootvaders (de stenen) roodgloeiend naar binnen.

Nadat we allemaal uit de hut waren gekropen aan het eind, heeft Willem de pijpceremonie gedaan om de gebeden en de dingen die gezegd zijn nog eens extra bij Spirit onder de aandacht te brengen.. Iedereen gaat stil van zoveel ervaring nog rond het vuur zitten. De gitaren blijven vannacht in de hoes, de kurk op de fles. In het laatste rondje van het weekend wordt duidelijk dat we de Spirit gevonden hebben. Dit team is één, heeft één ervaring gehad met elkaar die met geen pen te beschrijven is. Iedereen gaat anders weg dan  dat hij gekomen is, één met spirit van De Jonge Krijger en de spirit van organisatie