verslag paarden weekend I

Paard en Sjamaan Weekend 3, 4 en 5 juli 2009
Eindelijk was het zover.. een weekend vol paarden en sjamanistische rituelen. zes vrouwen die ervaring hebben met paarden en sommigen die ervaring hebben met Sjamanistische rituelen komen naar Neer in Limburg om de lessen van paardenspirit te leren. Rond acht uur was iedereen binnen en had een slaapplaats gevonden in die heerlijke boerderij van Hettie. We beginnen met een voorstel rondje en horen de verhalen van teleurstelling over maneges en de manier waarop paarden daar geperst worden in iets wat ze niet zijn. Het gevoel dat het anders kan overheerste. Veel hebben om die reden hun manege tijd ook al lang achter zich gelaten.
We beginnen het weekend dan ook om die negativiteit onder ogen te zien en te transformeren naar een mooier en positiever beeld. Iedereen neemt de tijd om even bij zichzelf na te gaan welk paard, of welke paarden hij wil helpen naar een positiever werkelijkheid te transformeren. In het rondje daarna horen we van de paarden die in de oorlog zijn gebruikt, die niet goed behandeld zijn, die nooit het daglicht zagen omdat ze in een Limburgse mijn werkte en van de paarden die ongelukkig werden omdat ze nooit hun opdracht konden volbrengen, gevangen als ze waren in het moeten van mensen. Al deze pijn wordt vanavond getransformeerd in een dans. Neem het dier mee in de dans en verbreek de ketens die deze dieren gevangen houden door ze te zien in hun kracht, galopperend door een veld met mals gras en bloeiende kruiden. Dit is een mooi begin. Iedereen realiseert zich dat de boodschap van het sjamanisme altijd is om evenwicht te brengen. Er kan geen mooie ervaring zijn als we niet ook naar de schaduwkant durven te kijken!
Na dit indrukwekkende begin gaan we door met het opstarten van de energie voor dit weekend. We doen dit door een altaar te activeren dat in een droom doorgegeven is en in het teken staat van Crazy Horse. Crazy Horse heeft eigenlijk maar één boodschap: Nu is het tijd om je onvoorwaardelijk te verbinden met Spirit. In ons geval dit weekend de Spirit van Paard. Het altaar is een groen doek waarop een beeld van een wild paard staat. We voeden dit paard in zijn groei opdat Crazy Horse in jou kan ontwaken maar ook zijn Spirit terug in de wereld kan komen en andere zich er ook mee kunnen verbinden. Het altaar voeden we door er dagelijks verse paarden eten op te leggen en vers water. Er branden kaarsen en we branden kruiden. Het altaar is een focus plek voor ons gebed. We vragen om Vertrouwen, Kracht, Verbinding en betrokkenheid(committent) met het Paard. Nadat iedereen iets eetbaars op het altaar heeft gelegd voor het paard, en zijn focus op voeding voor zichzelf heeft uitgesproken gaan we ons eerste trancereis in. We nodigen Crazy Horse daar in uit zich met ons te verbinden en eventueel een boodschap mee te geven. Ik trommel samen met Meriam die in het Noorden van het altaar zich op White Calf Buffalo Woman richt, terwijl ik me in het zuiden op Crazy Horse richt. Crazy Horse heeft bij drie mensen op het hart gewerkt en Meriam helpt de pijn die dat geeft een plek te geven. Het is de ruimte die Spirit maakt voor nieuwe dingen en de oude dingen die af kunnen sterven. We sluiten de avond af met een rondje en iedereen gaat naar bed, zich voor bereiden op de fysieke dag.

crazy horse altaar

ook een weekend meemaken met paard en sjamanen, opgeven (06 – 246 999 10) of met dit formulier

Zaterdag
Het is een nacht waarin weinig wordt geslapen, de energie is hoog en er wordt veel gedroomd. Zaterdag na het ontbijt gaan we met opschrijfboekje op pad om bij vier verschillende paddocks paarden te schouwen. Met de ogen en met ons hart, niet met de handen! Aliva is het 31 jaar oude Arabische merrie die veel teweeg brengt bij de groep. Een van hen maakt zo’n zielsverbinding dat ze even helemaal een is met het paard en geheeld wordt in al haar angsten voor paarden. De onvoorwaardelijke liefde van dit paard, dat een zwaar leven achter de rug heeft, is zo sterk dat iedereen een beetje stil van wordt. Skeggy laat zich van zijn enthousiaste kant zien. Deze IJslandse ruin is nieuwsgierig, wil spelen en lonkt met iedereen. Hekla en Sunniva, de merries waar Skeggy altijd mee samen is, staan in een andere paddock en laten een heel ander beeld zien. De dames doen net of het ze niet interesseert. Ondertussen is het wel duidelijk dat ze heel alert zijn en iedere beweging registreren. Er alleen schijnbaar geen aandacht aan geven. Helemaal achteraan staan nog twee shetland pony’s echte pubers die vooral op het niveau van plagen proberen de mensen te choqueren met hun gedrag. En helemaal voorin staat Bel, het paard van één van de mensen dit weekend. Dit prachtige beest heeft een ongelofelijke mooie uitstraling en loopt zich vreselijk uit te sloven. Zien jullie mij wel staan. Kijk eens hoe mooi en krachtig ik ben. Degene die beter kijkt ziet een paard dat onzeker is en zich zo laat zien vanuit die onzekerheid. Na een drie kwartier schouwen komen we met koffie onder de boom bij elkaar en bespreken we onze ervaringen. Die verschilt niet zo heel veel van elkaar. Blijkbaar zijn we goed ingetuned.
Na de koffie volgt het spiegelen met paarden. Kan jij zonder zweep op tuig het paard laten rond lopen door de bak. Stil zetten, om laten keren.. Voor wie het werk van Klaus Hempfling kent is dat mogelijk. Als je weet hoe de Alfa Merrie de roedel bestuurd. Kennis die bij veel natuurvolken ook altijd aanwezig is geweest. De Indianen die op de prairie van Midden Amerika woonden wisten het maar ook andere steppevolken die de beschikking hadden over wilde paarden hadden die kennis. Het gaat eigenlijk alleen maar over leiderschap. Kan jij de leider zijn van dit paard? Dat is wat je afvraagt als je de bak in stapt met alleen maar een stuk touw om je groter te maken dan je bent. Het lukt uiteindelijk iedereen het te doen. Met de aanwijzingen van Hettie op je gedrag en houding. Waar richt je je aandacht op vraagt ze steeds als het niet lukt.. en op welke manier? Het paard is ondanks zijn formaat toch een heel subtiel wezen. De minste of geringste afwijking in plaats van je aandacht geeft een heel ander gedrag. Vandaar spiegelen.. het paard vertelt je meteen wat je niet of wel goed doet. Zonder er over na te denken.

paard ervaren op zielsniveau

Na de lunch volgt een volgende stap. Het fysieke contact wordt gelegd. Zonder zadel zittend op de rug van het paard. Alle drie de IJslanders komen er voor in de bak. Zelfs Sunniva, de jongste en nog onervaren komt mee. Zij accepteert degene die op haar rug komt en geeft haar het gevoel dat ze welkom is. Om en om lopen de mensen met het paarden of zitten er op. Nadat ze gewend zijn op de kale rug te zitten op een manier die voor het paard comfortabel is proberen zij het paard los te laten. En als je dat kunt met een blinddoek te rijden. Het leidt vaak tot hilarische taferelen maar iedereen vindt er langzaam zijn weg in. Er was er zelfs één die aangaf dat ze niet van plan was ooit nog op een paard te gaan zitten.. en kijk nu eens.. en ik ben niet bang ook.. Het is ondertussen zo heet dat we besluiten in het zwembad onze ervaringen met elkaar te delen. We maken progressie. Angsten verdwijnen en contacten worden op gebouwd. Iedereen krijgt zo zijn favorieten paarden vriendje. Maud die haar eigen Paard mee bracht had iedereen tot tranen geroerd door daar mooie en intensieve strijd met Bel. Maar Bel en Maud kwamen in contact met elkaar en Bel vond het steeds leuker om voor Maud te werken. Het eindigde als een Soap, in elkaars armen beide diep geraakt. Maud in tranen, Bel Knuffelend. Na het verkwikkend bad gaat Meriam met Willemien naar Aliva en zijn er nog twee die niet gespiegeld hebben. Dat kan nog mooi voor het avondeten.
Na het avond eten is iedereen eigenlijk te moe om nog flink in de benen te komen. We besluiten een korte meditatie te doen om ons dankbaar te voelen voor de cadeaus die we tot nu hebben mogen ontvangen. En daarna aan iedereen te doen wat hem het best past. Niet eens iedereen ging vroeg naar bed.

Zondag en alweer de laatste dag. Meriam heeft van grootmoeder Aliva twee mooie Paarden lessen door gekregen. Één gaat over de aandacht die je naar je bodem, je onderste chakra brengt als ruiter. En hoe je van daaruit naar je hart ademt, dat het paard je daarbij helpt. Meriam had het zelf ervaren op de rug van Aliva. Een heel mooie manier om je nog beter af te stemmen op het paard. Je ademt als het waren samen vanuit één punt. Meriam begeleidt iedereen door dit mooie ritueel in een meditatie. Als die afgelopen is gaat zij met Willemien naar Aliva om vandaar uit de energie naar het altaar te brengen. Ik laat iedereen een keuze maken of ze voor of achterover op de rug van het denkbeeldige Paard willen liggen. En praat ze naar een relaxte houding op de rug van het denkbeeldige Paard. De tweede les die Meriam van grootmoeder Aliva kreeg. De trancereis op het Paard als een snelle en goede manier om daar te komen waar paard je met jouw intentie brengt. Paard is als geen ander instaat om hier en nu te zijn en tegelijkertijd in twee drie andere realiteiten. Sjamanen over de hele wereld gebruiken Paard op die manier om mee te reizen in de andere realiteit. Als Willemien en Meriam gearriveerd zijn bij Aliva en de energie naar het altaar sturen start ik het trance deel op door een trance pulse te trommelen op de grote trommel. De focus van de groep is om uit de chaos te komen van de vele indrukken en Spirit te vragen ze één energetische pakketje te geven in een symbool, plaatje of woord dat ze in hun persoonlijke steen kunnen brengen. Dat doen we na de trance die voor iedereen anders verliep maar wel goed uitpakte. Buiten in een kring met de steen tegen hun hart, hebben ze de energie pakketten in hun steen gezet. Opdracht is deze nog minimaal 2 weken op je altaar te zetten en door te laten werken. Daarna kan je hem begraven, zal de aarde er verder voor zorgen..
Opruimen, eten en het laatste ritueel in. We bedanken daarin één voor één alle paarden door er in een cirkel omheen te staan en te trommelen en ratelen voor goede energie en als dank voor hun inzet. Het eerste paard, Bel laat door middel van drie maal drie hoofd knikken weten aan Meriam dat hij het leuk vind. De drie IJslanders Skeggy, Hekla en Sunniva reageren op een heel andere manier. Onderzoekend, nieuwsgierig waar Bel op afstand bleef maar wel alert was. Sunniva is zelfs zo nieuwsgierig dat ze haast mijn trommel inkruipt en steeds door middel van het optillen van haar lip laat weten dat ze het HEEeeeeel erg fijn vind. Ze nodigt me op een bepaald moment uit te dansen, iets waar ik voor deze keer op in ga. Ik maak een eind aan onze dans maar had het idee dat Sunniva nog uren door had willen door gaan. Op naar de Shetlanders, de puberboys in de laatste bak. Ook zij zijn nieuwsgierig en snuffelen aan de trommels en houden Marienke aan het eind gevangen. Ze mag niet stoppen met ratelen en één van hen blokkeert haar doorgang. De groep gaat ondertussen door. Het terrein over met de trommel, alle spirits bedanken voor hun steun. En dan, het laatste rondje bij het altaar van Crazy Horse. Iedereen vind dat hij gegroeid is en veel cadeaus heeft gehad van Paard en Spirit. Iedereen heeft er een bondgenoot bij: Paard!

dansen met paard